عبد الواحد الآمدى التميمي ( مترجم : شيخ الإسلامى )
911
هداية العلم وغرر الحكم ( گفتار امير المؤمنين على ( ع ) ) ( همراه با ترجمه فارسى هداية العلم و غرر الحكم ) ( فارسى )
5 - من اعترف بالجريرة استحقّ المغفرة 9212 . 6 - من أحسن الاعتذار استحقّ الاغتفار 9221 . 7 - من اعتذر فقد استقال 9225 . 8 - ما أذنب من اعتذر 9455 . 9 - نعم الشّفيع الاعتذار 9907 . 10 - لا تعتذر إلى من يحبّ أن لا يجد لك عذرا 10269 . 11 - لا شافع أنجح من الاعتذار 10670 . 12 - إعادة الاعتذار تذكير بالذّنوب 2974 . 13 - الاعتذار ( الاعتبار ) منذر ناصح 587 . نموده است . 5 - هر كه به گناه اعتراف نمايد مستحق عفو گردد . 6 - هر كه عذر خواستن را نيكو كند ( و نيكو پوزش طلبد ) مستحق عفو و گذشت خواهد شد . 7 - هر كه عذر خواهد در حقيقت عفو و گذشت را طلب نموده است . 8 - گناه نكرده ( و نبايد به حساب گناه آورد ) كسى كه پوزش طلبد . 9 - خوب شفيعى است عذر خواستن ( و پوزش طلبيدن ) . 10 - به كسى كه دوست دارد كه براى تو عذرى را نيابد عذرى را مياور ( زيرا جز اعتراف به تقصير چيزى را نپذيرد ) . 11 - شفاعت كنندهاى پيروزى يا بندهتر از عذر خواستن نيست . 12 - تكرار پوزش و عذر خواهى به ياد آوردن گناهان است ( يعنى نبايد كسى كه از جهت بى ادبى نسبت به ديگرى عذر خواهى نموده ، بار ديگر پوزش را اعاده كند كه اين عمل گناه را به ياد مى آورد ، البته اين نسبت به مخلوق است اما نسبت به خالق چه بهتر از اين كه پيوسته آدمى به ياد گناهان افتاده و مكرر پوزش طلبد ) . 13 - عذر خواهى و پوزش طلبيدن ( و يا مندرس شدن آثار گذشتگان و يا عبرت